Imigracja pracownicza dla pracodawców w USA i talentów z całego świata

Interesy pracodawcy i beneficjenta często się łączą, ale nie są identyczne

Pracodawca może chcieć obsadzić rzeczywiste stanowisko, zatrzymać cenionego pracownika, przenieść kadrę kierowniczą lub personel o specjalistycznej wiedzy albo zbudować długoterminowy zespół. Beneficjent może koncentrować się na prawie do pracy, stabilności rodziny, podróżach, zmianie pracodawcy i stałym pobycie.

Strategia musi ustalić, kto jest klientem, kto kontroluje stanowisko, wynagrodzenie, obowiązki, miejsce pracy i dokumentację przedsiębiorstwa, a kto odpowiada za własne kwalifikacje, historię statusu, podróże i wcześniejsze złożenia. Konflikty interesów mogą wymagać odrębnej porady.

Tymczasowa praca i stały pobyt rozwiązują różne problemy

Kategorie tymczasowe zwykle pozwalają na określony okres i cel oraz mogą być związane z konkretnym pracodawcą, projektem, miejscem pracy, relacją korporacyjną, traktatem, wydarzeniem albo rolą religijną. Istotna zmiana może wymagać nowej analizy lub złożenia.

Stały pobyt sponsorowany przez pracodawcę może obejmować certyfikację zatrudnienia PERM, petycję imigracyjną, dostępność numeru wizowego oraz dostosowanie statusu lub postępowanie konsularne. Sam proces stałego pobytu nie daje automatycznie bieżącego prawa do pracy ani statusu.

Główne ścieżki imigracji pracowniczej

W zależności od faktów analiza może obejmować stały pobyt sponsorowany przez pracodawcę, EB-3 i PERM, H-1B, H-2B, L-1, TN, E-1, E-2, R-1, kategorie O i P, EB-1A oraz National Interest Waiver (NIW). Samo istnienie kategorii nie oznacza, że dana osoba lub stanowisko spełnia jej wymogi.

• Stały pobyt sponsorowany przez pracodawcę i PERM
• EB-3 dla pracowników wykwalifikowanych, specjalistów z wymaganym wykształceniem wyższym i innych pracowników
• Kategorie dla zawodów specjalistycznych, potrzeb tymczasowych, transferów wewnątrzfirmowych i obywateli państw traktatowych
• Kategorie O i P dla kwalifikujących się talentów, sportowców i branży rozrywkowej
• EB-1A i NIW, gdy materiał dowodowy rzeczywiście wspiera taką strategię

Cały materiał musi opowiadać jedną prawdziwą i spójną historię

Stanowisko, obowiązki, wymogi minimalne, wynagrodzenie, miejsce pracy, rekrutacja, struktura organizacyjna, nadzór, kwalifikacje beneficjenta, historia imigracyjna i końcowa ścieżka postępowania muszą do siebie pasować.

Problemy powstają, gdy opis stanowiska nie odpowiada realnej pracy, wymogi zmieniają się po rekrutacji, listy potwierdzające doświadczenie nie dowodzą wymaganych obowiązków albo dokumenty spółki nie potwierdzają deklarowanej relacji.

Przygotowanie pracodawcy i beneficjenta

Pracodawca powinien umieć wskazać właściwy podmiot prawny, strukturę własności, miejsce pracy, obowiązki, nadzór, wymogi minimalne, wynagrodzenie, datę rozpoczęcia, czas trwania i potrzebę biznesową. Powinien także rozumieć obowiązki związane z rekrutacją, zawiadomieniami, prowadzeniem dokumentacji i materialnymi zmianami.

Beneficjent powinien przygotować pełną historię edukacji i pracy, chronologię imigracyjną, wcześniejsze petycje i wnioski, dokumenty podróży, kwalifikacje zawodowe oraz ujawnić kwestie karne, deportacyjne, dotyczące nieprawdziwych oświadczeń, pracy bez zezwolenia lub naruszenia statusu.

DOL, USCIS, U.S. Department of State i końcowy etap

Niektóre strategie obejmują wyłącznie USCIS. Inne wymagają wcześniejszej procedury przed U.S. Department of Labor (DOL). Osoba poza USA może następnie przejść postępowanie wizowe przed U.S. Department of State (DOS) i właściwą placówką konsularną. Osoba w USA może w odpowiednich okolicznościach ubiegać się o zmianę lub przedłużenie statusu albo o dostosowanie statusu.

Zatwierdzenie jednego etapu nie gwarantuje kolejnego. Certyfikacja zatrudnienia, zatwierdzenie petycji, wydanie wizy, dopuszczenie przy wjeździe i zatwierdzenie stałego pobytu są odrębnymi decyzjami.